บทที่ 41 ลูกอกตัญญู

ตอนที่ 41 ลูกอกกตัญญู

จริงดังคำกระผมว่าเพราะเมื่อผ่านไปครู่ใหญ่คุณแม่ราตรีก็ยืนหอบเพราะความเหนื่อย ฝ่ามือและหลังมือนั้นแดงเป็นปื้นอย่างเห็นได้ชัดส่วนคุณกลิ่นนั้นหน้าตาปากคอบวมเจ่อจนจำหน้าแทบไม่ได้ นั่งร้องห่มร้องไห้เหมือนเด็กไม่พ้นขวบน้ำหูน้ำตาไหลปนออกมากับเลือดปากเลือดจมูกดูน่าสมเพชนัก

“จำใส่หัวม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ