บทที่ 36 ตอนที่18/2 บ้านตัวเองมีไม่อยู่ (2)

“เฮ้อ! ลุกขึ้นพิมพ์ ยังสาวอยู่ อย่าทำเหมือนตัวเองแก่สิ ร่าเริง เฮ้อ! ร่าเริงเข้าไว้”

ไม่ไหว กระตุ้นให้ตายก็แห้งเหี่ยว สภาพจิตใจของเธอไม่ใช่พิมพ์ตะวันคนเดิม มันยังคงเต็มไปด้วยความเศร้า ความผิดหวังและความโกรธเหมือนเช่นปีที่ตาย ถึงจะย้อนเวลากลับมาก็แสร้งทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยไม่ได้

ฝ่ามือเรียว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ