บทที่ 12 เกาะสวาท

“อ๊ายย...  คนบ้าาาา นี่ๆ คุณแก้ผ้าทำไมห๊าาา!!”

กรี๊ดกร๊าดเหมือนจะกลัว ยกมือป้องปาก แต่ตากลับจ้องอยู่ที่เป้ากางเกงบ็อกเซอร์เขม็ง

‘โอววแม่เจ้า.. ขนาดยังไม่พร้อมใช้งาน ยังดูพอๆกะเจ้ากล้วยหอมจอมซน’  รินลณีคิดด้วยหน้าร้อนผ่าว ตามประสาหญิงสาววัยกลัดมัน

“อ้าว คุณ! ถ้าผมใส่เสื้อผ้าเปียกมีหวังเป็นปอดบวมตายก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ