บทที่ 77 เรียกชื่อผม

“แต่ผมคงผิดหวัง... และคงเจ็บปวดมาก”

คำตอบแสนธรรมดาที่ปราศจากการเสแสร้งนั้น บดขยี้กำแพงป้องกันที่เธออุตส่าห์สร้างขึ้นมาจนพังทลายลงในพริบตา ความรู้สึกร้อนรุ่มแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย รินลดาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น สบสายตาลุ่มลึกที่กำลังพันธนาการเธอไว้ ริมฝีปากอิ่มขยับยกขึ้นเป็นรอยยิ้มท้าทายเล็กๆ ที่แฝงความเย...