บทที่ 9 กลรักกามเทพ (บทที่1)
‘มาร์ค หรือ มาร์คัส เดลริโอ้’ หนุ่มฝรั่งเศส วัย 34 พาร่างสูงสมาร์ท6ฟุตกว่าๆ ในชุดสูทหรูเดินผ่านเข้าประตูบริษัทของเพื่อนหนุ่มอย่างอ้อยอิ่ง โปรยยิ้มส่งให้สาว ๆ ที่ชั้น 1 ด้วยความคุ้นเคย ชายหนุ่มแอบเช็คเรทติ้ง เพื่อเรียกความมั่นใจให้ตัวเองทุกครั้งก่อนต้องเผชิญหน้าใครบางคน
เสียงกรี๊ดกร๊าดเก้งกวางดังขึ้นเซ็งแซ่ เพราะความหล่อระดับพระเอกแถมหุ่นเหมือนนายแบบแถวหน้าของเขา มันทำลายความสงบบริษัทได้อย่างราบคาบแบบนี้!
ฮึ!..จะมีก็แต่ แม่เลขาหน้าห้องสุดเอ็กซ์ของเพื่อนเลิฟ ที่ทำหมางเมินเย็นชากับเขาจนหมดท่า วันนี้แหละเขามั่นใจว่าจะบุกเข้าไปเขย่าหัวใจแม่เลขาสาวจอมหยิ่ง.. ดูซิ มาแบบบูติคขนาดนี้ ชียังจะเมินหน้าหนีเขาอีกรึปล่าว
ด้าน ‘รินลณี รัตนะ’ สาวสวยตากลมผมยาวเคลียไหล่ วัย 24 ผู้มีเรือนร่างบอบบางอรชรอ้อนแอ้น หน้าอกอึ๋มใหญ่เกินตัว ผิวสีน้ำผึ้งอ่อนนวลเนียน สัดส่วนยวนน้ำลาย 35-22-35 สูง 160 ในเสื้อเชิร์ตสีขาวผ่าหน้า กับกระโปรงมินิสเกิร์ตสีเนื้อ สวมรองเท้าส้นเข็ม 3นิ้ว ยืนก้มๆ เงยๆ รบกับกระดาษที่ติดอยู่ในเครื่องแฟ็กซ์อย่างบ้าคลั่ง เธอทำหน้าที่จัดซื้อสินค้าฝ่ายต่างประเทศ ควบตำแหน่งเลขานุการหน้าห้องท่านประธานหนุ่มสุดหล่อ
มาร์คเดินย่องขึ้นบันไดหนีไฟแทนการใช้ลิฟท์แบบเงียบเชียบ เพราะต้องการมาแอบดูคนสวยตอนเผลอตัวเวลาไม่อยู่ต่อหน้าเขา ชายหนุ่มก็ได้เจอของดีสมใจปรารถนา
สะโพกกลมๆในกระโปรงสั้นคืบกว่าๆ อวดขาเรียวสวยแบบนี้จะเป็นใครไปไม่ได้ แม่เลขาสุดเอ็กซ์ขวัญใจเขานั่นเอง
เจ้าหล่อน กำลังก้มๆ เงยๆไม่ทันระวังตัว นมสดจากเต้าดันคอเสื้อเด้งดึ๋งดั๋ง แย่งกันเบียดตัวออกมาแข่งกับก้นกลมกลึง จนคนมองถึงกับเลือดกำเดาแทบพุ่ง หัวใจชายโสดไร้เจ้าของจะวายเสียตรงนั้น ผู้หญิงอะไร .. เกิดมาเพื่อเป็นแม่พันธุ์แท้ๆ แม่คุณเอ๋ย!!
มีรังสีหื่นแผ่เข้ามาในเรดาร์เส้นขนที่ลุกชันอัตโนมัติจนรินลณีรับรู้ได้ ด้วยความสวยเอ็กซ์ที่ต้องเจอกับสายตาเจ้าชู้ของบรรดากระทาชายแบบนี้เป็นประจำ หญิงสาวหันขวับไปทางคลื่นรังสีสุดหื่นนั้นทันที
เธอส่งสายตาพิฆาต มาที่มาร์คก่อนเปล่งน้ำเสียงสูงปรี๊ดด่า จนชายหนุ่มหน้าเหวอหงายเงิบ ลืมท่าเก๊กหล่อไปเลย
“ไร้มารยาท” ฮึ!!
หญิงสาวทำเสียงขึ้นจมูก ก่อนยืนเชิดตัวตรงเดินดิ่งไปที่โต๊ะทำงานแบบเหมือนไม่สนใจความหล่อที่เขาจัดเต็มมาเพื่อเธอ
เรื่องจริงแล้วรินลณี รู้สึกอกสั่นหวั่นไหว ..ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นเธอคงด่ากราดไปหลายชุดยิ่งกว่านี้ แต่นี่คือ เขา อีตามาร์คขี้เก๊ก คนที่เธอแอบชอบดันมาทำหื่นใส่
ใจก็อยากแอ่นอกอึ๋มสมยอมซะ ให้รู้แล้วรู้แรดไป แต่เพราะความเขินอายไร้เดียงสาตัวเดียว ทำให้ออกอาการปั้นปึ่งทุกครั้งตอนเจอหน้าเขา เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อชายหนุ่ม
หญิงสาวรีบตั้งสติสตัง หาเบอร์โทรซัพพลายเออร์ขอเอกสารทางอีเมลล์ใหม่ เธอท่องคาถาเรียกขวัญที่หายไปในใจ
‘เพื่อโบนัสๆๆๆทำงานๆๆๆตังค์ๆๆๆ นังริน แกจะเสียลุคสาวมั่นไม่ได้!’
“แขกของเจ้านายมา เป็นเลขาซะเปล่า... แต่ทำตัวไร้มารยาท!”
ได้ที มาร์ครีบเอาคืน แหม่ม ถึงจะสวยแค่ไหน คนหล่อรวยแบบเขา สวยกว่านี้ก็เคยทิ้งมาแล้ว เพราะเผลอปล่อยเก๊กเลยโดนด่า อย่างนี้ต้องเอาคืน เดี๋ยวจะหาว่าหล่อไม่มีน้ำยา!
เลขาสาวคู่กัดชายหนุ่มถึงกับสะอึก ที่โดนสวนกลับดอกใหญ่! แต่ด้วยความมีไหวพริบดี เธอรีบเอาคืนแบบทันควัน อย่างคนรั้นไม่ยอมใคร
“แขกที่มีมารยาท... ควรจะโทรมานัดก่อนล่วงหน้าเสมอค่ะ”
พอพูดจบเจ้าหล่อนก็รีบคว้าโทรศัพท์โทรหาบอสหนุ่มสุดหล่อ ไม่ยอมเว้นช่องไฟให้เขายิงกระสุนวาจาใส่ แถมดัดเสียงซะหวานหยด กวนประสาทชายหนุ่มทำเหมือนเขาไร้ความสำคัญ
“บอสคะ ... คุณมาร์คมาขอพบค่ะ จะให้เชิญเข้าไปพบได้เลยไหมคะ?”
รินลณีพูดจีบปากจีบคอทำเสียงหวานสบตาชายหนุ่มที่หน้าแดงเพราะฉุนขาด เขามองสบตาเธอด้วยแววอาฆาตมาดหมาย
คอยดูเถอะวันนี้เจอดีแน่แม่เลขาหนองโพปากจัด
มาร์คเก๊กหล่อมาดสุภาพบุรุษ ควบคุมตะบะไม่ให้แตกซ่านพุ่งร่างทรมานใจสาวคว้าเธอมากดจูบปากจนเลือดซิบ โทษฐานแหกหน้าเขาถึงสองรอบ ในเวลาไม่ถึงห้านาที .. ผู้หญิงอะไรแสบนัก แต่พอนึกถึงแผนการร้ายกาจของตัวเองก็หายโกรธหล่อนทันควัน เผลอส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้จนรินลณีทำหน้างง คิ้วสวยผูกโบว์ ตามอารมณ์ชายหนุ่มไม่ทัน
‘อะไรของเขา เมื่อกี้ยังโกรธเธอหน้าแดงหน้าดำ อยู่ๆ มายิ้มหวานให้ ท่าจะถูกหวยรางวัลใหญ่มา ถึงได้อารมณ์ดีอย่างนี้’
หญิงสาวลุกขึ้นเปิดประตูห้องเจ้านายหนุ่ม เชิญคนหล่อขี้เก๊กเข้าไป หลังวางสาย
“ว่าไง... พร้อมแล้วล่ะสิ มาซะเต็มยศเชียว”
บอสไมค์ หนุ่มลูกครึ่งไทยอังกฤษ ถามเพื่อนหนุ่มจอมกะล่อนแบบรู้กัน
“พร้อม! ไปกันเลยไหม”
มาร์คตอบเพื่อน ด้วยประกายตาเจ้าเล่ห์
“อ๋อ... ฉันลืมบอกคุณรินไปเลย แป๊บนะ”
หนุ่มหล่อมาดนิ่งแบบผู้ดี พูดแล้วยักคิ้ว หันไปสั่งเลขาสาวสวย
“รินครับ เดี๋ยววันนี้เราต้องออกต่างจังหวัดกัน จะทานกลางวันแล้วคุยเรื่องงานไปด้วย รินเตรียมเอกสารงานที่ด่วนๆ แล้วเราไปกันเลยตอนนี้ 10นาที ทันไหมครับ”
ไมค์ส่งยิ้มนัยบังคับให้เลขาสาว
“เอ่อ บอสคะ.. เรามีออเดอร์สำคัญติดพันอยู่นะคะ”
รินลณีรีบแย้ง รู้ตัวว่าทำงานสำคัญติดพันอยู่ แต่จะต้องออกไปกับสองหนุ่มหล่อที่ทำให้เธอขาดความเป็นตัวของตัวเองได้ง่ายดาย อาจไม่เป็นผลดีต่องาน
“คุณฝากงานนี้ไว้กับผู้ช่วย แล้วเอาเอกสารที่จำเป็นต้องใช้ประจำมาก็พอ”
“ค่ะ”
รินลณี จำใจรับคำ แล้วรีบพาเรือนร่างทรมานใจชายออกไปทำตามคำสั่ง
