บทที่ 106 รออยู่

    ฉันกอดเทลแน่นในขณะที่เทลคุกเข่าต่อหน้าของฉันที่นั่งอยู่โซฟา ฉันรู้แล้วว่าคนที่ฉันคอยกลัว คอยระวัง คอยที่จะหนีห่างเขารักฉันมากเพียงไหน เขาปรับปรุงตัวเองเพื่อฉันมากมายขนาดนี้เชียวหรือ? ทำไมฉันพึ่งมาเห็นเอาตอนนี้

“โถ่ อย่าคิดมากเลยครับพาย เทลจะต้องช่วยพายอยู่แล้วเมียเทลทั้งคน”

ผมพูดพร้อมกับผละ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ