บทที่ 108 คิดถึง

ฉันหันมาพูดกับเทลพร้อมกับเข้าไปสวมกอดเขาทันทีโดยไม่ได้รีรออะไรเลย จริงอยู่ที่ฉันเป็นคนคว้าปืนออกไปจากมือของเทลพร้อมกับเล็งไปที่ไอ้ชาติชายแต่ทว่ายังไม่ได้ลั่นไกเลย กลับมีเสียงปืนสวนขึ้นมาถึงสามนัดถัดกันและแล้วไอ้ชาติชายก็เหลือตาร่างไร้วิญญาณ

“นี่คือสิ่งที่คนเลวอย่างมึงทำกับหลานกู!”

ทันใดนั้นก็มี...