บทที่ 21 ไม่มีเหตุผล
“ดูซะให้เต็มสองตา ไอ้สวะสองคนนี้มันเป็นลูกน้องของป้าตัวดีของเธอที่เข้ามาเสือกในถิ่นของฉัน ครั้งล่าสุดก่อนหน้าเธอไม่กี่วันเองพวกมันยังมีชีวิตอยู่อีกวันนี้วันสุดท้าย!”
ผมพูดขึ้นด้วยแรงโทสะก่อนจะชี้ไปที่ไอ้สวะพวกนั้น ที่พวกมันเป็นแบบนั้นเพราะถูกลูกน้องผมเค้นเอาความจริงและซ้อมพวกมันจนเป็นแบบที่เห็นแต่มันยังน้อยเกินไปสำหรับคนอย่างผม ผมไม่เคยมีความปรานีให้กับใครหน้าไหนทั้งนั้นมีแต่จะหยิบยื่นด้วยการสงเคราะห์ให้ไปเกิดใหม่เท่านั้น
“นี่นะ นายจะทำอะไรซ้อมเขายังไม่พองั้นหรอ ดูสภาพตอนนี้พวกเขาก็ไม่มีทางต่อสู้พวกนายได้แล้วนะนายยังจะทำอะไรอีก!”
ฉันมองดูพวกนั้นที่โดนซ้อมจนไม่มีชิ้นดีด้วยความสงสารเหลือเกินแต่ก็ไม่มาสารถช่วยอะไรพวกเขาได้เลย เพราะขนาดตัวฉันเองก็อาจจะโดนเหมือนพวกนั้นเหมือนกัน เพราะฉะนั้นซะตากรรมของพวกเราก็คงไม่ต่างกันนักหรอก เผลอ ๆ ก็เหมือนกันด้วยซ้ำ
เป็นพวกของป้ามุกดา เป็นพวกที่โดนส่งมาด้วยการบังคับแบบไม่เต็มใจ
“สงสารพวกนั้นหรอวะ ฉันจะทำให้เธอได้รู้และจำไปจนตายว่าฆาตกรเขาทำกันอย่างไร!”
กริ๊ก!
หลังจากที่นายเทลพูดเสร็จเขาก็ใช้มือหนึ่งไปที่ตรงเอวของตัวเองก่อนที่เอาออกมาและมีอีกอย่างที่อยู่ในมือติดมาด้วยนั้นก็คือปืน เขายกขึ้นและเล็งทิศทางไปทางด้านผู้ชายสองคนที่มีผิวแทนออกคล้ำที่ถูกลูกน้องตัวเองจับอยู่
“พวกเขาทำผิดอะไรนักหนาห๊ะ ทำไมนายต้องทำถึงขั้นต้องฆ่าต้องแกงกันเลยคนพวกนั้นเขาก็รักชีวิตตัวเองเหมือนกันนะ ความจริงแล้วก็ยังทำไม่สำเร็จไม่ใช่เหรอ”
“ทำผิดอะไรใช่ไหม พวกมันทำผิดก็คือเอาความลับของทางคาสิโนฉันไปบอกป้าเธอกับผัวเด็กของมันไงล่ะ ผลมันก็เลยทำให้พวกนั้นชิงตัดหน้าแย่งลูกค้าฉัน ดีนะที่ลูกค้าเขามีหัวสมองพอที่จะไม่เชื่อหลงกลคำพูดของพวกมัน ถ้าไม่อย่างนั้นฉันจะต้องสูญเสียไปอีกกี่ร้อยล้านบาทให้ศูนย์เปล่าไป เนี้ยแหละความผิดของพวกมันและโทษก็มีสถานเดียวคือ..ตายเท่านั้น จุดจบของคนที่เห็นแก่เงินเพียงอย่างเดียวอยากได้เงินมากจนไม่สนใจในการกระทำของตัวเองว่าจะเดือดร้อนมากแค่ไหน เป็นอย่างไรก็ไม่สนใจและเธอก็คงเป็นเช่นนั้นพาย!”
“อย่านะ! ฉะ ฉันขอโทษ ขอโทษที่ว่านายแบบนั้นขอโทษจริงๆ แค่ไม่รู้ว่าเคยทำสำเร็จ อย่ายิงพวกนั้นเลยนะอย่ายิงนะ ”
ฉันเข้าไปคว้าแขนใหญ่ของนายเทลที่ใช้ปืนเล็งชายพวกนั้นให้ลงมาแต่นายเทลกับใช้แขนอีกด้านหนึ่งกระชากมือฉันออกและบีบจนมันกลายเป็นสีแดงเถือก แรงบีบทำให้เจ็บปวดยิ่งนักและด้วยอาการพึ่งฟื้นจากยานอนหลับอาการก็เลยมึนๆ งงๆ ไม่ค่อยเต็มร้อนเท่าไรนักจะไปมีแรงสู้กับเขาได้ยังไง
“ขอร้องเดี๋ยวไอ้ฆาตกรคนนี้จัดให้ครับ!”
ปัง! ปัง!
กรี๊ดดดดดดดด!
ฉันหลับตาลงทันทีพร้อมกับหมุนตัวหันหลังเอาฝ่ามือทั้งสองปิดหูไว้แน่แล้วนั่งลงให้กับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ข้างหลังตัวเอง เสียงปืนดังลั่นแล้วแน่หรอว่าชายทั้งสองคนนั้นจะไม่ตาย เมื่อนายเทลยิงในระยะประชิดแบบใกล้ตัวขนาดนี้เกิดความเงียบขึ้นอย่างชัดเจน
