บทที่ 24 คำด่า
“ถามหน่อยว่ะ ข้องใจมากว่าไอ้สองคนนั่นมันเป็นผัวเก่าเธอหรือไงห๊ะถึงได้ห่วงมันนักหนา ถึงขั้นร้องห่มร้องไห้แบบนี้หรือว่าเธอเป็นผู้หญิงอย่างว่า เคยทำเคยขาย เอาเท่าไหร่ชฉัซื้อเอง ไหนๆ ก็มาถึงที่นี่แล้วไงจะได้ไม่เสียเวลา!”
ผมถามพายขึ้นมาหลังจากที่กระชากแขนเธอเข้ามาใกล้ตัวเองจนเผลอได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ สไตล์หวานจับใจจากผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าตัวเอง กลิ่นที่ค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ไม่ใช่กลิ่นของน้ำหอมใด ๆ ทั้งสิ้น
เผียะ!
“ไอ้เลว ไอ้ชั่ว ไอ้สันดานต่ำความคิดต่ำๆ แบบนี้ไงถึงได้พาชีวิตนายตกต่ำลง คิดได้แค่นี้เหรอ เห็นใครคนอื่นนายก็คิดแบบนี้สินะ”
ฉันใช้มืออีกข้างของตัวเองที่ไม่ถูกพันธนาการตบลงไปที่ใบหน้าของนายเทลอย่างแรง โดยที่เขาไม่ทันตั้งตัวด้วยซ้ำ จะได้เรียกสติของอีกฝ่ายว่าไอ้ความคิดต่ำๆ มันไม่ควรเอ่ยออกมาดูถูกคนอื่นแบบนี้
ความคิดที่มาจากที่ไหนใครเป็นคนสั่งสอนให้พูดดูถูกผู้หญิงที่เจอหน้าแม้กระทั่งครั้งแรกแบบนี้ คิดได้ยังไงหาว่าฉันเป็นเมียของผู้ชายสองคนนั้น แถมยังหาว่าฉันเป็นผู้หญิงขายตัวเพื่ออยากได้เงินในจำนวนมากๆไอ้บ้า ไม่เคยทำมันสักหน่อยและก็ไม่ได้ดูถูกด้วย
ใบหน้าของผมถูกฝ่ามือเล็กๆ ตวัดลงบนหน้าเข้าอย่างจังผลของการกระทำนั้นทำให้หน้าถึงกลับหันไปอีกข้างหนึ่งทันที ตามแรงตบตามมาด้วยอาการชาขึ้นทั้งแถบที่ใบหน้าพร้อมกับความเจ็บจี๊ดแล่นเข้ามาเยือนอย่างไม่ทันได้นึกถึง เธอคือผู้หญิงคนแรกที่กล้าตบหน้าผม
“มานี่คิดว่าตัวเธอเองดีนักใช่ไหมห๊ะ?”
ผมลากพายออกมาจากห้องใต้ดินในบ่อนมาอย่างรวดเร็ว จะชนอะไรบ้างผมไม่สนแล้ววินาทีนี้ความโมโหมันแล่นมันเยือนอย่างเต็มเหนี่ยวด้วยซ้ำ
แม้ว่าคนที่ผมลากจะล้มลงกับพื้น ทั้งแขนและขาจะเกี่ยวชนกับอะไรบ้างก็ตาม ไม่สนใจทั้งนั้น ถึงจะได้รับบาดแผลอีกกี่ครั้งซ้ำกัน ผมก็ยังลากเธอมาด้วยแรงมหาศาล
กล้ามากนะที่ตบหน้าคนอย่างเทล!
ปึง!
ร่างของฉันถูกนายเทลโยนมาลงที่เตียงใหญ่แสนสะอาด ไร้กลิ่นอับชื้นใด ๆ ทั้งสิ้น ถูกแทนด้วยกลิ่นหอมของไม้หอมชนิดหนึ่ง ภายในห้องที่ใหญ่พอสมควร ดูผู้ดีไปหมดไม่ว่าจะมองไปตรงพื้นที่ไหนของห้อง
ห้องนี้ตกแต่งด้วยโทนสีขาวทั้งหมด บอกได้คำเดียวว่าหรูหรามีสไตล์เป็นของตัวเองซึ่งแตกต่างจากห้องเมื่อกี้อย่างสิ้นเชิง ตอนนี้ร่างกายของฉันมีทั้งรอยพกซ้ำจากการถูกลากมาแล้วชนกับโต๊ะเก้าอี้
มีทั้งแผลสด แผลถลอก รวมไปถึงแผลใหม่ที่เกิดจากการโดนขีดข่วนจากการถูกลากมากับพื้นตอนที่ล้มประกอบกับตอนนี้เกิดอาการจุกที่ท้องตัวเอง เพราะถูกโยนมาที่เตียงอย่างแรง
“อ่ะนี่ เช็คห้าแสนบาท ค่านอนสำหรับผู้หญิงอย่างเธอ!” ก
ระดาษแผ่นสี่เหลี่ยมผืนผ้าถูกปล่อยจากมือใหญ่ของนายเทล ที่ยืนอยู่ข้างเตียงร่วงลงมาสู่ตรงหน้าของฉันที่กำลังนอนตัวงออยู่ที่เตียงเพราะเจ็บท้อง จำนวนเงินที่ในเช็คคือห้าแสนบาทจริง ๆ ไม่ได้ล้อเล่น ผู้ชายคนนี้ตีค่าฉันเป็นเงินหรอนี่ ไอ้ชั่ว!
“ไอ้สารเลวเอาไปให้ผู้หญิงของแกเองเถอะ ถุย!”
ฉันลุกขึ้นนั่งพร้อมกับคว้าเช็คใบนั้นมาจัดการต่อหน้าเขา ฉีกจนสภาพของมันย่อยยับก่อนที่จะปาเข้าไปใส่หน้าคนที่ยืนอยู่ข้างเตียงพร้อมกับคำด่าสารพัดตบท้ายด้วยการถุยน้ำลายตัวเองเข้าใส่ใบหน้าของเขาอย่างจัง
“กล้ามากนะ มานี่!”
โอ้ย!
ผมเข้าไปกระชากแขนคนที่นั่งอยู่บนเตียงให้นอนราบก่อนที่ตัวเองจะขึ้นไปคร่อมตัวของเธอไว้และจัดการล็อคแขนทั้งสองข้างเหมือนว่าตอนนี้เธอจะไม่มีทางสู้อะไรผมได้อีกแล้ว
“จะให้ฟรีๆ ใช่ไหมได้ฉันยิ่งชอบ!” “ไอ้บ้า ไอ้เลว ปล่อยๆ ฉันนะ ปล่อยๆ อย่าคิดทำไรบ้าๆ นะไอ้สัส!”
