บทที่ 33 ใจร้าย

    ฉันเริ่มที่จะกลัวสายตาสีนิลที่มองลงมาที่หน้าของฉันอย่างยิ้มเหยียดอย่างกับคนที่เหนือกว่านายเทลเดินลงทะเลลึกขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้มันถึงที่เอวของเขาแล้ว อีกอย่างก็คือเมื่อแผลของฉันสัมผัสกับน้ำทะเลความแสบที่มาพร้อมกับความปวดก็เริ่มเข้าเล่นงานอีกครั้ง

“อยากหนีไม่ใช่หรอ! ฉันช่วย”

ตุ้ม!

“เอ้า! อยา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ