บทที่ 38 ลงโทษอีกครั้ง

ฉันพูดขึ้นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสายตอนนี้มันเปียกไปทั่วทั้งใบหน้าของฉันแล้วฉันไม่อยากอยู่แบบนี้นะ ฉันกลัวยิ่งเป็นช่วงหัวค่ำด้วยอีกบรรยากาศก็ยิ่งวังเวง

“ผลของการที่เธอบังอาจตบฉันไงนี่แหละผลของมันยิ่งในตอนกลางคืนน้ำก็จะยิ่งขึ้นมากสูง จากตอนนี้ที่ท่วมแค่ข้อเท้าของเธออีกเดี๋ยวก็ถึงเอวถึงหน้าอก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ