บทที่ 49 เสียใจอีกรอบ

ฉันร้องออกมาทันทีเพราะเทลเข้ามาจับที่ข้อเท้าของฉันอีกครั้งหนึ่ง ก่อนที่จะบิดข้อเท้าของฉันด้วยความแรงในระดับที่รับรู้ถึงแรงความเจ็บ มันโลดแล่นเข้ามาสู่ร่างกายของฉันทันที เจ็บปวดราวกับกระดูกแทบหักออกจากกันเป็นเสี่ยงๆ ด้วยซ้ำ

“ถุย! เมื่อกี้ยังมีแรงถีบอยู่นิวะ!”

ผมมองไปยังพายด้วยรอยยิ้มที่เป็นต่อ บ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ