บทที่ 68 อยากอยู่แบบนี้

    ฉันค่อยๆ บิดตัวด้วยความขี้เกลียดแต่ยังไม่ลืมตาดีนักเพราะแสงส่องเข้ามาทำให้ต้องปรับโฟกัสด้วยการกระพริบถี่ๆ จนตอนนี้สามารถลืมตาขึ้นมาได้ก็ต้องตะลึงเมื่อใบหน้าของเทลอยู่ห่างจากใบหน้าของฉันไม่ถึงคืบเลยก็ว่าได้

“นะ นายจะทำอะไร”

ฉันรีบตั้งสติของตัวเองแล้วก็รีบพ่นคำถามใส่เทลทันทีโดยที่ตัวเองยังไม่...