บทที่ 72 กลัว

    ผมพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับยกอาหารมาวางไว้ที่ตรงหน้าของพายก่อนที่จะเข้ามานั่งลงตรงเก้าอี้ตัวข้างๆ

“อืม”

ฉันตอบรับคำของเทลก่อนที่จะใช้ช้อนตักอาหารขึ้นมาทานตามคำสั่งของเขาที่ฉันทำตามไม่ใช่กลัวอะไรหรอกนะแต่เป็นเพราะว่าไม่อยากถูกขัดด้วยคำถามจากพวกเพื่อนๆ ของเทลอีกแล้วเพราะว่าฉันตอบไม่ได้ไงล่ะ

“เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ