บทที่ 8 เจอกัน
พายไม่รู้ว่าการตัดสินใจทำในครั้งนี้เป็นการตัดสินใจที่ถูกหรือว่าผิด แต่มันเกิดขึ้นเพราะหลีกเลี่ยงไม่ได้ต่างหาก จะต้องเผชิญกับอะไรบ้างหนักหนาสาหัสมากแค่ไหนและก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอตัดสินใจผิดมหันในครั้งนี้
การตัดสินใจผิดที่เลือกมาเสือกผิดคนเพราะเขาคนนั้นชั่งใจร้ายมากกว่าคิวพีหลากหลายร้อยเท่า ผู้หญิงที่เขาและกลุ่ม MISCREANTยอมรับคนเดียวนั่นก็คือลีเมย์ภรรยาของคิวพีเท่านั้น
TEL MISCREANT CASINO
ก๊อก ๆ
เสียงเคาะประตูสองจังหวะดังขึ้นจากประตูห้องทำงานของในคาสิโน ทำให้เจ้าของห้องที่กำลังทำงานอยู่ผละใบหน้าหล่อที่ก้มอ่านตัวหนังสือในเอกสารให้เงยหน้าหันสายตาแกร่งและเด็ดเดี่ยวมองไปยังประตูทันที
เผยให้เห็นชายคนหนึ่งตัวสูงใหญ่ใบหน้าคล้ายหนุ่มเกาหลีผสมกับสีผมเทาอ่อน ๆ ประกอบกับการใส่เสื้อผ้าดำทั้งชุด คือทั้งเสื้อสีดำทั้งนอกและเสื้อแจ๊สเก๊ตส่วนกางเกงเป็นกางเกงยีนขาด ๆ สีดำเหมือนกันทำให้ผิวที่ขาวออร่ากระจ่างใสอยู่แล้วกับกลายให้ขาวขึ้นอีก ซึ่งนั้นมันก็คือไอ้เวฟลูกน้องมือซ้ายของผมเอง
“เฮียเทลได้เรื่องแล้วครับ”
“ว่า?”
ผมถามไอ้เวฟขึ้นอย่างใจร้อน เมื่อผมใช้ให้มันกับไอ้พีญไปสืบเรื่องหนึ่งซึ่งมันสำคัญกับผมมากที่สุดและผมก็ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อยู่เหมือนกันในนาทีนี้ ที่ผ่านมาก็ไม่เคยละทิ้งด้วยซ้ำ ติดตามตลอดเพราะมันไม่แน่นอน
ผัวเมียคู่นั้นยิ่งกว่าอะไร จะไว้ใจคงยาก
“ไอ้พีญมันรายงานว่าทางนั้นมันจะส่งผู้หญิงคนหนึ่งมาเสือกเรื่องของคาสิโนครับ”
“ผู้หญิง... มันช่างกล้าเสือกเรื่องของกูจริง ๆ ว่ะ ไม่เบื่อหรือไงวะที่ส่งคนมาเมื่อไหร่ก็โดนกูจัดการส่งกลับไปอย่างไม่เหลือซากทุกครั้ง”
ผมพูดขึ้นมาอย่างเบื่อหน่ายกับเรื่องคู่แข่งของผม ไม่ใช่สิ อ่อนแออย่างนั้นคงไม่ใช่คู่แข่งของผมหรอก คาสิโนแสนกระจอกไร้คนเข้า เงินทุนไม่มีเข้าเนื้อทุกครั้งที่เปิดบริการแบบนั้นจะสู้ของผมได้ยังไง
จะคาสิโนของใครได้ล่ะ
ถ้าไม่ใช่ของไอ้ชาติชายกับนังป้าแก่มุกดา
สองคนมันนี่แหละที่ตอนนี้ถือเป็นผู้เข้ามาป่วนในทุกครั้งที่มีโอกาสทำ ครั้งแรกไม่ว่าแต่ครั้งสองสามรวมถึงล่าสุดทุกอย่างมันถูกตอบโต้กลับอย่างสาสมและไม่ปรานี
แน่นอนว่าผมรู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของพวกนั้นเป็นอย่างดี ไม่ว่าพวกมันจะสุ่มหัวคิดแผนอะไรกัน รู้ทุกอย่างทุกความเคลื่อนไหวทั้งในครอบครัวแล้วก็นอกซึ่งเป็นเรื่องธุรกิจ
พวกมันถึงทำไม่สำเร็จสักครั้งก็เพราะว่าผมส่งมือขวาของตัวเองคือไอ้พีญไปสอดแนมพวกมันเหมือนกัน พวกนั้นคงคิดไม่ถึงสำหรับผมทำมายังไงก็ทำกลับไปอย่างนั้นและการโต้กลับของผมอาจจะร้ายแรงมากเสียด้วย
อย่างว่าไร้สมองถึงนึกไม่ได้
ไอ้พีญเข้าไปโดยการเป็นลูกน้องของพวกนั้นซะด้วย มันเป็นคนเก่งการปลอมตัวและการต่อสู้ทุกรูปแบบไม่ว่าจะสายไหน ที่สำคัญไว้ใจได้ถึงได้เป็นมือขวาผมส่วนไอ้เวฟเก่งการใช้สมองบริหารงานการสังเกตคนเลยอยู่ในคาสิโนกับผมที่นี่
“นี่เป็นประวัติทั้งหมดครับ”
ถุงกระดาษสีน้ำตาลใบเล็กถูกส่งมาให้ผมตรงหน้ามันทำให้ผมสนใจไม่น้อย สำหรับของที่อยู่ตรงหน้าผมมือใหญ่รีบเปิดถุงกระดาษใบนั้นทันที เมื่อนำมือสอดเข้าไปใบถุงถือกระดาษสีขาวสองสามแผ่นออกมาทำให้เห็นประวัติทั้งหมดของผู้หญิงคนนั้นรวมถึงรูปถ่ายใบเล็ก ๆ ที่เผยให้เห็นใบหน้าที่หวานใส
รอยยิ้มที่น่าสะกดใจของชายหลายคนรวมถึงคนที่กำลังดูอยู่ก็ด้วยเช่นกัน
“พาลดา อุปภาพรแล้วเราจะได้เจอกัน”
