บทที่ 82 กอด

ฉันชกอยู่แบบนั้นซ้ำๆ ติดกันหลายที จนมีมือปริศนาเข้ามาจับมือของฉันค้างชะงักไว้ในอากาศถึงตาจะมีน้ำตาคลอเต็มเบ้าตาฉันก็ยังเห็นลางๆ ว่าเป็นลีเมย์

“ลีเมย์..ฮื่อๆ”

ฉันพูดได้เพียงแค่นี้เท่านั้นเองลีเมย์ก็เข้ามากอดฉันทันทีและในตอนนี้ฉันก็เริ่มร้องไห้หนักขึ้นเข้าไปทุกที ตัวก็สั่นเทาขึ้นมาอีกรอบหนึ่ง

“พ...