บทที่ 95 คุกเข่า

น้ำตาของฉันยิ่งไหลรินออกมาอย่างหนักเมื่อเห็นการกระทำของเทลแบบนี้ เห็นความห่วงใย เห็นแววตาแห่งความรักออกมาอีก

“พายครับ?”

“...”

“พาย?”

“…”

“พายอย่าเงียบแบบนี้ เทลใจไม่ดีเลยรู้ไหมพาย”

“...”

ยิ่งเห็นอาการที่พายแสดงออกมามันยิ่งทำให้ผมเจ็บปวดมากไปอีก เธอไม่พูด ไม่ตอบสนองอะไรอีกกับผมเลย พายนั่งนิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ