บทที่ 1 ข่าวดีของเพื่อนซี้

บริษัทนำเข้าอุปกรณ์การแพทย์

ตึกสูงใหญ่ ตั้งอยู่ใจกลางเมือง ภายในประกอบไปด้วยส่วนชั้นที่เป็นทั้งสำนักงาน และหลายชั้นที่ใช้เป็นห้องวิจัย รวมถึงห้องปฏิบัติการอื่นที่เกี่ยวข้อง

ภายในห้องน้ำห้องด้านในสุด หญิงสาวร่างบาง ผมยาวถูกรวบรัดเป็นมวยไว้บริเวณกลางศีรษะ เธอนั่งก้มหน้า มือสองข้างปิดปากบางเพื่อกักเก็บเสียงสะอื้น ที่ไม่อาจกลั้น

เส้นกระดาษสีขาวเล็กๆ ที่มีปลายด้านหนึ่งเป็นสีน้ำเงิน วางอยู่บนตัก นั่นคือสาเหตุที่ทำให้เธอ ร้องไห้ออกมาอย่างไม่สามารถสะกดกลั้นเอาไว้ได้

ที่ปลายด้ายสีขาวของกระดาษเส้นเล็กๆ นั้น ปรากฏแถบสีแดงสองขีดขึ้นมาเป็นเส้นคู่กัน สีแดงเข้มจางต่างกันเพียงเล็กน้อย

‘นี่ชั้นท้องจริงๆ เหรอเนี่ย’

ในความรู้สึกนึกคิดของหญิงสาว เธอไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น เพียงเพราะเธอพลาดให้กับผู้ชายที่แม้แต่หน้าเขาเธอก็จำไม่ได้

น้ำฟ้า ปล่อยความอึดอัดที่อัดอั้นอยู่นั้น ออกมาผ่านทางสายธารน้ำตาจนหมด ก่อนจะรวบรวมแรงที่เหลือ ลุกออกจากห้องน้ำห้องในสุด ที่เธอใช้เป็นที่หลบตัวอยู่เกือบชั่วโมง

ดวงตาแดงก่ำ มองใบหน้าตัวเองในกระจก ก่อนจะส่งข้อความบอกหัวหน้างาน เพื่อขอลางานช่วงบ่ายวันนี้

เธอคงต้องขอกลับไปทวทวนตัวเองก่อนสักพัก และเพราะด้วยสภาพหน้าตาที่ ตาปวดแดง ใบหน้าซีดขนาดนี้ คงไม่อาจไปหาลูกค้าที่ไหนได้

กระดาษเส้นบางนั้น ถูกห่อด้วยกระดาษทิชชูก่อนทิ้งลงในถังขยะ เธอยังไม่อาจยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นได้

3 เดือนก่อนหน้า 

น้ำฟ้า นภาวดี เพิ่งเรียนจบได้ไม่นาน เธอกำลังจะรับปริญญา และเพิ่งได้เซนต์สัญญาเข้าร่วมงานกับบริษัทนำเข้าอุปกรณ์การแพทย์ ที่ยิ่งใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ของประเทศ

งานเลี้ยงเล็กๆ ถูกจัดขึ้นภายในกลุ่มเพื่อน ที่ร่วมเรียนมาด้วยกัน ที่โรงแรมหรูกลางกรุง

ร้านอาหารถูกจองห้องพิเศษห้องใหญ่เอาไว้ล่วงหน้าข้ามเดือน เพราะนอกจากจะเป็นการฉลองเรียนจบแล้ว ยังเป็นการกลับมาเจอหน้ากันอีกครั้ง หลักจากต่างฝ่ายต่างแยกย้ายกันไป

บางคนไปหางานทำ บางคนยังคงพักผ่อน มีบ้างที่ไปเรียนต่อต่างประเทศแต่บินกลับมาเพื่อเตรียมตัวเข้าพิธีรับใบปริญญาบัตร

ส่วนน้ำฟ้า เธอเพิ่งเซ็นต์สัญญาเข้าร่วมงานกับบริษัทนำเข้าอุปกรณ์การแพทย์ หลังจากที่ก่อนหน้านั้น เธอต้องดูแลแม่ที่ป่วยตลอดระยะเวลาเกือบปี

ทุกคนที่ได้กลับมาพบหน้ากันต่างดีใจ อาหารถูกจัดมาให้อย่าปราณีต ไม่เสียชื่อโรงแรมใหญ่

เครื่องดื่มมีเตรียมพร้อม ทั้งที่เป็นเครื่องดื่มมึนเมา ทั้งเหล้า เบียร์ ไวน์ รวมไปถึงม๊อกเทลสีสวยซึ่งไร้แอลกอฮอล์

น้ำฟ้า กับ มิววี่ เพื่อนสาวประเภทสอง เพื่อนสนิทอีกคนของเธอ มาถึงโรงแรมเป็นกลุ่มแรกๆ เพราะมิววี่เป็นหนึ่งในตัวตั้งตัวตีของการจัดงานเลี้ยงวันนี้ ส่วนน้ำฟ้าเอง ยังไงก็ต้องถูกลากมาด้วยเสมอ

“ยัยวายเป็นยังไงบ้างเนี่ย โชคดีจังเลยที่อาจารย์ปล่อยให้แกมาร่วมวงกับพวกเราได้”

มิววี่ รีบปรี่เข้าไปทักทาย ลีวาย เพื่อนสาวคนสนิทอีกคนในกลุ่ม เมื่อเห็นว่าเธอเดินเข้างานมาคนเดียว

“วาย ไม่เจอกันเลย ทำไมวันนี้อาจารย์ถึงปล่อยแกมาได้ล่ะเนี่ย แถมมาคนเดียวด้วย”

น้ำฟ้า ตามมิววี่ไปติดๆ เข้าสวบกอดเพื่อนสาวที่เพิ่งเดินมาถึงที่หน้าประตูห้องจัดเลี้ยง ด้วยความคิดถึงที่ไม่ได้เจอกันหลายเดือน

“ใครว่ามาคนเดียว พี่ปูลมาด้วย แต่อยู่อีกห้อง นี่โชคดีมากเลยนะ ที่พวกเราจัดงานกันที่นี่วันนี้ เพราะที่โรงพยาบาลพี่ปูลก็มีงานเลี้ยงที่นี่เหมือนกัน ชั้นเลยได้มาหาพวกเธอเนี่ยแหละ”

“โห อาจารย์หมอปูล หวงเมียไม่เคยปล่อยเลยจริงๆ นี่ชั้นไม่เจอแกหลายเดือนแล้วนะ ตั้งแต่จัดงานแต่งเลยมั้ง”

น้ำฟ้า แซวเพื่อนรัก ด้วยความรู้สึกดีใจกับเพื่อนที่มีคนรักคอยดูแล

“ดีเลย โอกาสดีอย่างงี้ วันนี้ ไม่เมาไม่กลับ โอเคมั้ยสาวๆ”

มิววี่ สุดซ่าประจำกลุ่ม เธอชอบความบันเทิงทุกขนาน มักชอบชวนเพื่อนสาวทั้งสอง ออกไปท่องราตรีเป็นประจำ ตั้งแต่ตอนเรียน จนเรียนจบทำงานกันแล้ว ก็ยังเป็นเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน

“ไม่ได้ๆ วันนี้ชั้นไม่ดื่ม พวกแกสนุกกันเลย”

“ห๊ะ อะไรนะ ยัยวาย ชั้นหูฝาดเหรอ นี่หมอปูลห้ามแกดื่มด้วยเหรอ แต่แอบๆ นิดนึงน่า จะได้สนุก”

มิววี่ ยังคงช่วยหาวิธีหลีกเลี่ยงให้เพื่อน

ลีวาย ไม่ตอบ เพียงแย้มยิ้ม และยกมือหนึ่งขึ้นลูบหน้าท้องของตน เพื่อบอกเป็นนัยให้เพื่อนทั้งสองคนรู้เหตุผล

“เดี๋ยวนะ นี่แกท้องแล้วเหรอ”

น้ำฟ้าตกใจตาโต รีบเข้าไปประคองมือบางของเพื่อน ที่ลูบอยู่ที่หน้าท้อง แววตาเธอเป็นประกาย ด้วยความตื่นเต้น ไม่คิดเลยว่า เพื่อนรักที่สนิทกันมาตั้งแต่ยังเด็ก กำลังจะเป็นแม่คนแล้ว

“เห้อ ขาดสาวซ่าไปอีกคนละ แต่ยัยฟ้า แกห้ามปฏิเสธชั้น คืนนี้ไม่เมาไม่เลิก โอเค้”

มิววี่ ยังไม่ยอมแพ้ และเป็น น้ำฟ้า คนเดิม ที่มักเป็นคนรับจบเรื่องนี้ทุกครั้งไป

หญิงสาวยิ้มกว้างตอบรับ ทั้งสามจึงเดินเข้างานไปหาที่นั่งให้ว่าที่คุณแม่คนใหม่ พร้อมกัน

ห้องจัดเลี้ยง อีกฝากหนึ่งของโรงแรม

โรงพยาบาลใหญ่กลางกรุง ใช้สถานที่โรงแรมเพื่อจัดการประชุมใหญ่ประจำปี เมื่อเสร็จงานจึงมีงานเลี้ยงต่อที่ห้องจัดเลี้ยง

คณะแพทย์และบุคลากรทางการแพทย์ ที่เข้าร่วมงานประชุม ต่างมารวมตัวกันอย่างครึกครื้น มากที่สุดเท่าที่เคยมีมา