บทที่ 125 คลอดธรรมชาติ

ห้องสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นของน้ำยาฆ่าเชื้อ แสงไฟจากโคมไฟดวงใหญ่สว่างจ้าส่องลงมาจนทำให้ตาพร่า

แม้จะเป็นห้องที่หมอหนุ่มนั้นคุ้นเคยเป็นอย่างดี เพียงแต่ในเวลานี้ ความรู้สึกของเขากลับแตกต่างออกไป

เสียงเครื่องมอนิเตอร์หัวใจดัง ‘ติ๊ด… ติ๊ด…’ รัวถี่ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะเร่งเร้าสติ...