บทที่ 25 หมอหนุ่มรุกหนัก

ราวกับเวลารอบตัวถูกแช่แข็งเอาไว้ มีเพียงลมหายใจอุ่นระอุที่เป่ารดกันในระยะไม่กี่เซนติเมตร

ดวงตาคู่สวยสบเข้ากับนัยต์ตาลึกซึ้งของคุณหมอหนุ่มในระยะประชิด สัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปากยังคงเด่นชัดจนน่าใจหาย

น้ำฟ้ารู้สึกเหมือนลืมวีธีหายใจไปชั่วขณะ กระแสไฟบางอย่างพลันแล่นปลาบเข้าสู่หัวใจจนเต้นรัวเป็นกลองรบ

ข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ