บทที่ 32 ความรู้สึกปลอดภัย

สายลมเย็น ๆ พัดโชยมาเป็นระลอก พาเอาใบไม้ในสวนขยับไหว เกิดเสียงหวีดหวิวคล้ายท่วงทำนองแห่งความเหงา

แต่ถึงแม้ลมธรรมชาติจะช่วยให้อากาศรอบตัวเย็นสบาย เพียงแต่ ใบหน้าของน้ำฟ้ากลับร้อนผ่าว ราวกับจับไข้ 

เพียงเพราะประโยคคำถามเมื่อครู่ของคนตรงหน้า สายตาคาดคั้นอันอ่อนโยนของชายหนุ่ม จ้องมองเธอด้วยความลุ้นระท...