บทที่ 17 ไม่ยอม
ตอนที่17 ไม่ยอม
ไพลิน
ตอนนี้ฉันนั่งอยู่บนรถกับพี่ฟาร์มกำลังมุ่งหน้ากลับกรุงเทพ ซึ่งฉันดีใจมากเลยแหละที่เขายอมปล่อยฉันไปสัดที แต่อีกใจหนึ่งที่เขายอมปล่อยฉันง่ายๆ แบบนี้ก็คงจะเป็นเพราะ...
ช่างเขาไปสิ ยังไงตอนนี้เขากับฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว เขาจะไปแต่งไปหมั้นกับใครมันก็เรื่องของเขา ฉันมีชีวิตใหม...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 คนอื่นก็แค่เล่น
2. บทที่ 2 เจ็บจนพูดไม่ออก
3. บทที่ 3 เขาไม่อยู่แล้ว
4. บทที่ 4 ไม่มีคำว่าเลิก
5. บทที่ 5 ให้โอกาส
6. บทที่ 6 คิดถึง
7. บทที่ 7 หมั้นเดือนหน้า
8. บทที่ 8 หวง
9. บทที่ 9 วางแผนหนี
10. บทที่ 10 มันไม่ง่าย
11. บทที่ 11 เราเลิกกัน
12. บทที่ 12 ทำไมต้องมา
13. บทที่ 13 ปลุกตัวตน
14. บทที่ 14 รับความเกลียด
15. บทที่ 15 เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ
16. บทที่ 16 ไม่อยากทำลาย
17. บทที่ 17 ไม่ยอม
18. บทที่ 18 ไม่ได้เป็นอะไรกัน
19. บทที่ 19 จะรับทุกอย่างไหม
20. บทที่ 20 สัญญาว่าจะดูแล
21. บทที่ 21 ทำตัวสาธารณะ
22. บทที่ 22 ห่วงโซ่อาหาร
23. บทที่ 23 ทั้งรักทั้งเกลียด
24. บทที่ 24 ขอแต่งงาน
25. บทที่ 25 ความบังเอิญ
26. บทที่ 26 หนีความเจ็บปวด
27. บทที่ 27 จดทะเบียนสมรส
28. บทที่ 28 ไม่มีเสียงตอบรับ
29. บทที่ 29 สร้างความวุ่นวาย
30. บทที่ 30 อย่าสำคัญตัวเอง
31. บทที่ 31 ตามสัญญา
32. บทที่ 32 น้อยใจ
33. บทที่ 33 ไม่เคยเต็มใจ
34. บทที่ 34 อย่าโทษตัวเอง
35. บทที่ 35 ความจำเสื่อม
36. บทที่ 36 เรือนหอ
37. บทที่ 37 ข้ออ้าง
38. บทที่ 38 มีผลต่อจิตใจ
39. บทที่ 39 ไว้ใจไม่ได้
40. บทที่ 40 จะอยู่ข้างๆ
41. บทที่ 41 น้ำตาลูกผู้ชาย(จบ)
ย่อ
ขยาย
