บทที่ 18 เด็กโง่

“พี่จะให้หนูแหกขี้ตาขึ้นมาทำไมแต่เช้าเนี่ย” ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงจากเวลานัดหมาย คะนิ้งอ้าปากหาวหวอดๆ เมื่อธาราบอกว่าให้รอ ทั้งคู่นั่งอยู่ที่บริเวณรับรองของคอนโดมิเนียม

“บ่นเป็นยัยแก่ไปได้ ง่วงก็ขึ้นห้องไปนอนก่อน เดี๋ยวปลุก”

“ให้หนูเป็นยัยตัวแสบ ยัยปีศาจ เด็กแก่แดด นี่ยังให้หนูเป็นยัยแก่อีกเหรอ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ