บทที่ 36 เสือหิว

 “รู้สึกดีขึ้นไหม” เสียงทุ้มอ่อนโยน ประทับริมฝีปากอุ่นกับหน้าผากมน เลื่อนลงมาจูบซับหยาดน้ำใสที่รินไหลออกมา เพราะความเจ็บร้าวจนชาไปทั้งร่าง

“วันหลังเฮียใช้นี่ก็พอ ไม่เอาหนอนด้วงเฮียแล้วนะ” ปลายนิ้วเรียวแตะที่ริมฝีปากของคนบนร่าง ยามเขาใช้ปากทำรักตรงส่วนนั้น เธอทรมานอย่างสุขสม แต่ยามที่เขาใช้แก่นกายอัน...