บทที่ 51 เซอร์ไพรส์

“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก น้องเข้าใจว่าพี่งานเยอะ” น้ำเสียงที่พยายามดัดให้เข้มแข็งสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ หยาดน้ำตายังคงไหลสาดลงมาอย่างไม่ขาดสาย มันคือความรู้สึกพ่ายแพ้ แตกสลาย และโดดเดี่ยวที่กัดกินจิตใจเธอมาตลอดสิบสองชั่วโมงที่ผ่านมา

“ทำไมพูดแบบนั้นครับ?” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ