บทที่ 46 ตอนจบ

 “ผมขอโอกาสคุณสักครั้งเถอะนะ ศรุตา” เขาพร่ำวอนขอโอกาสจากเธออีกครั้ง เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยอย่างแผ่วเบาราวกับกลัวว่าเธอจะแตกสลายไปต่อหน้าต่อตา แต่คำพูดของเขากลับไม่ทำให้ความเย็นชาบนใบหน้าของเธอจางลง

“ปล่อยค่ะ!!!” ศรุตาพยายามดิ้นรนให้หลุดจากอ้อมกอดของเขา

“ฉันก็เคยบอกคุณแล้ว ว่าฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย แต่ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ