บทที่ 83 คุณพ่อจำเป็น

แสงแดดอ่อนละมุนยามเย็น สาดส่องลอดเงาครึ้มของต้นไม้ใหญ่ที่ทอดตัวยาวพาดผ่านรั้วสีขาวสะอาดตาของโรงเรียนอนุบาลเล็กๆ ในเมืองมิลาน ชัชชนน์ก้าวเดินตามหลังหญิงสาวเข้าไปในบริเวณโรงเรียนด้วยหัวใจที่เต้น ความรู้สึกของเขาเจือปนไปด้วยความประหม่าเล็กน้อยที่ก่อตัวขึ้นในอก เขาไม่เคยมีน้อง และประสบการณ์ในการเลี้ยงเด...