บทที่ 10 ทางตัน
เจ๊มี่ตัดบท สบตากิ่งฟ้าอย่างมีความหมาย
“พี่จะคอยเชียร์ คอยชงให้แกเต็มที่! กิ่ง ถ้าแกทำให้แขกวีไอพีในห้องนั้นถูกใจได้ หนี้ห้าล้านของแก คืนนี้มันอาจจะกลายเป็นศูนย์เลยก็ได้นะ”
หัวใจของกิ่งฟ้ากระตุกวูบ ความหวาดกลัวและความหวังตีรวนกันจนสับสนไปหมด แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าของป้าจันทร์และเสี่ยกำพล หญิงสาวก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ยืดหลังตรง
“หนูจะไปค่ะ”
“ดีมาก! จำไว้นะกิ่ง ใช้ความสวยและความฉลาดของแกให้เป็นประโยชน์ ทิ้งความอายไปซะ พี่เอาใจช่วยเต็มที่!”
กิ่งฟ้าพยักหน้ารับ หญิงสาวก้าวเดินขึ้นบันไดวนที่ปูด้วยพรมสีแดงมุ่งหน้าสู่โซน V-VIP โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่า ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่กำลังนั่งกระดกวิสกี้อยู่ในห้องกระจกบานนั้น คือคนเดียวกับวิทยากรจอมโหดที่เพิ่งจะปะทะคารมกับเธอในคลาสเรียนเมื่อช่วงบ่าย!
และคืนนี้ 'ทฤษฎีการเอาตัวรอด' ของนักศึกษาจิตวิทยา กำลังจะถูกนำมาใช้กับ 'ซาตานหนุ่ม' ผู้แสนอันตราย ในรูปแบบที่ไม่มีใครคาดคิด
อีกด้านหนึ่งของคลับ ภายในห้องกระจกโซน V-VIP ที่เป็นส่วนตัวและมืดสลัวที่สุด
วายุนั่งเอนหลังพิงพนักโซฟาหนังแท้ด้วยท่วงท่าเกียจคร้าน นัยน์ตาสีรัตติกาลเรียบเฉยและเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่เตชินท์เพื่อนสนิทกำลังสนุกสนานกับการชนแก้วและโยกหัวไปตามจังหวะบีตดนตรีที่ดังลอดเข้ามา
“ไอ้วายุ มึงดูนั่น”
จู่ๆ เตชินท์ก็ชะงักมือที่ถือแก้วเหล้า พยักพเยิดหน้าไปทางฟลอร์ทางเดินด้านนอกกระจก
“เด็กเสิร์ฟคนนั้น โคตรเอ๊กซ์เลยว่ะ กูมาที่นี่ตั้งบ่อย ไม่เคยเห็นหน้าเลย”
วายุละสายตาจากแก้ววิสกี้ในมือ มองตามสายตาเพื่อนไปอย่างเสียไม่ได้
ท่ามกลางแสงไฟเลเซอร์สีแดงและน้ำเงินที่สาดส่องตัดกับกลุ่มควันจางๆ ร่างบอบบางในชุดเดรสเกาะอกสีดำกำลังประคองถาดเครื่องดื่มเดินฝ่าฝูงชนมา ผิวขาวจัดสว่างวาบสะดุดตา ทรวดทรงองเอวเย้ายวนดึงดูดสายตาผู้ชายแทบทั้งคลับให้เหลียวมอง
ซาตานหนุ่มหรี่ตาลง เขาเห็นใบหน้าสวยจัดที่ถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีสด แววตาคู่นั้นดูตื่นตระหนก หวาดกลัว แต่ก็แฝงความพยศและดื้อรั้นเอาไว้อย่างประหลาด
วายุรู้สึกคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก ราวกับเคยสบตากับดวงตาคู่นี้ที่ไหนมาก่อน แต่แสงไฟสลัว เครื่องสำอางที่จัดจ้าน และลุคสาวกลางคืนสุดเซ็กซี่ ทำให้เขาประติดประต่อเรื่องราวไม่ได้ว่าผู้หญิงคนนี้คือใคร
“เจ๊มี่! มานี่หน่อย!”
เตชินท์โบกมือเรียกผู้จัดการร้านที่เดินตรวจความเรียบร้อยอยู่ใกล้ๆ ให้เข้ามาในห้อง
“ขาาา คุณเตชินท์สุดหล่อ วันนี้รับอะไรเพิ่มดีคะ” พี่มี่ปรี่เข้ามาหาด้วยรอยยิ้มการค้า
“เด็กเสิร์ฟชุดดำตรงนั้นน่ะ เด็กใหม่เหรอเจ๊ ทำไมผมไม่เคยเห็น”
เตชินท์ถามตรงประเด็น
พี่มี่ชะงักไปนิด ก่อนจะยิ้มกริ่ม
“ตาถึงนะคะคุณเตชินท์ น้องเพิ่งมาคืนนี้คืนแรกเลยค่ะ ชื่อน้องกิ่งฟ้า พอดีน้องกำลัง 'ร้อนเงิน' ขั้นสุดน่ะค่ะ”
“ร้อนเงิน? เท่าไหร่ หลักพันหรือหลักหมื่น ผมจะได้เปย์ถูก” เตชินท์หัวเราะชอบใจ
“ห้าล้านค่ะ”
พี่มี่กระซิบเสียงแผ่ว แต่ประโยคนั้นกลับดังพอที่จะทำให้วายุที่นั่งเอนหลังจิบวิสกี้เงียบๆ อยู่ถึงกับขมวดคิ้วฉับ
“น้องต้องการห้าล้าน แลกกับการที่ใครคนนั้นจะได้เป็น 'ผู้ชายคนแรก' ของน้องค่ะ”
คำว่าผู้ชายคนแรกกับตัวเลขห้าล้าน ทำเอาเตชินท์แทบสำลักเครื่องดื่ม เขาเบิกตากว้างก่อนจะหัวเราะพรืดออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง
“ห้าล้าน! บ้าไปแล้วเจ๊! ราคาขนาดนี้ต้องเอากี่ครั้งถึงจะคุ้มเนี่ย จ่ายห้าล้านนี่ผมเปย์เด็กเลี้ยงอีหนูระดับดาราได้เป็นปีๆ เลยนะเว้ย!”
เตชินท์ส่ายหน้าขำๆ มองเรื่องนี้เป็นเรื่องตลกต้อนรับคืนวันศุกร์ “ใจกล้าตั้งราคาซะเว่อร์เชียว เจ๊มี่ เรียกน้องมาที่โต๊ะหน่อยดิ๊ ผมอยากเห็นหน้าใกล้ๆ ว่าความซิงของเด็กใหม่มันจะสวยระดับนางฟ้าจนคุ้มราคาห้าล้านจริงรึเปล่า”
พี่มี่พยักหน้ารับอย่างเสียไม่ได้ ก่อนจะเปิดประตูห้องกระจกออกไปสะกิดเรียกกิ่งฟ้าที่เพิ่งเดินขึ้นบันไดมาถึงชั้นลอยพอดี
กิ่งฟ้าสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อถูกเรียก เธอสูดลมหายใจลึก ประคองถาดเครื่องดื่มเดินตามพี่มี่เข้ามาในห้อง V-VIP ที่เงียบสงบและเป็นส่วนตัว หัวใจเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว นี่คือวินาทีที่เธอต้องเสนอขายศักดิ์ศรีของตัวเองจริงๆ แล้วใช่ไหม
“น้องกิ่งฟ้า เสิร์ฟเหล้าให้คุณเตชินท์กับเพื่อนหน่อยสิจ๊ะ”
หญิงสาวก้มหน้าก้มตาเดินเข้าไปใกล้ วางถาดลงบนโต๊ะกระจก ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นเพื่อจับคีมคีบน้ำแข็งตามหน้าที่
ทว่า วินาทีที่สายตากลมโตสบเข้ากับดวงตาคมกริบดุจพยัคฆ์ร้ายของผู้ชายที่นั่งนิ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม โลกทั้งใบของกิ่งฟ้าก็คล้ายจะหยุดหมุน!
ท่านประธานวรโชติ!
มือเล็กที่จับคีบคีบน้ำแข็งสั่นเทาจนก้อนน้ำแข็งร่วงหล่นกระแทกแก้วคริสตัลเสียงดัง กริ๊ก! ใบหน้าหวานซีดเผือดลงยิ่งกว่ากระดาษ ลมหายใจสะดุดติดขัดราวกับคนจมน้ำ
ในขณะเดียวกัน วายุที่ได้เห็นใบหน้าของเธอชัดๆ ในระยะประชิด นัยน์ตาสีรัตติกาลก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความช็อกไม่แพ้กัน!
นักศึกษาจิตวิทยา เด็กอวดดีที่กล้าเถียงเขากลางคลาสเรียนเมื่อตอนบ่าย!
ความย้อนแย้งตีแสกหน้าซาตานหนุ่มอย่างจัง ผู้หญิงที่หยิ่งทะนง ฉลาดเฉลียว และกล้าท้าทายทฤษฎีของเขากลางห้องเลกเชอร์ ตอนนี้กลับมายืนอยู่ในคลับ V-VIP ในชุดเดรสรัดติ้ว เพื่อเร่ขายเรือนร่างครั้งแรก แลกกับเงินห้าล้านเนี่ยนะ?!
กิ่งฟ้าตกใจสุดขีด ความอับอายที่ถูกผู้ชายที่เพิ่งเจอกันในฐานะวิทยากรมาเห็นเธอในสภาพผู้หญิงขายตัว มันตีตื้นขึ้นมาจนน้ำตาแทบร่วง สัญชาตญาณสั่งให้เธอหันหลังกลับทันที!
หญิงสาวทิ้งที่คีบน้ำแข็ง หมุนตัวสับเท้าเดินหนีออกจากห้องกระจกอย่างลุกลี้ลุกลานโดยไม่สนใจเสียงเรียกตามหลังของพี่มี่
แต่เพราะความรีบร้อนและไฟด้านนอกที่มืดสลัว ร่างบอบบางจึงชนโครมเข้ากับลูกค้าชายร่างท้วมที่กำลังเมาแอ๋เดินสวนมาพอดี!
เพล้ง!!
แก้วเหล้าในมือแขกคนนั้นร่วงแตกกระจาย น้ำสีอำพันสาดกระเด็นเปรอะเสื้อผ้าราคาแพงของเขา
“เฮ้ย! อีเด็กบ้า มึงเดินประสาอะไรวะ!”
ชายขี้เมาตวาดลั่น ก่อนที่สายตาหยาบโลนจะกวาดมองสัดส่วนของกิ่งฟ้า ฝ่ามือหยาบกร้านตะปบหมับเข้าที่เอวบางของเธออย่างจาบจ้วง
“อุ๊ย! แต่หน้าตาจิ้มลิ้มดีนี่หว่า มานี่เลยมึง ไปเช็ดเหล้าให้กูในห้องน้ำเดี๋ยวนี้!”
“ปล่อยฉันนะ!”
