บทที่ 45 เธฮคือเมียของฉัน

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านช่องว่างของผ้าม่านสีเข้มทึบ เข้ามาตกกระทบลงบนเตียงคิงไซส์ยับย่นภายในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์วรโชติ

กิ่งฟ้าขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นช้าๆ สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือความปวดเมื่อยร้าวรานไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย ราวกับเพิ่งไปวิ่งมาราธอนมาทั้งคืน หญิงสาวนิ่วหน้า พยายามจะขยับตัวเพื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ