บทที่ 127 เสียงแรกของสายใย 2

เสียงแรกของสายใย

“พี่นนท์ลืมใส่แว่นใช่มั้ยเนี่ย!” แป้งโวยวาย มือข้างหนึ่งกุมท้องที่ปวดเกร็ง อีกข้างช่วยจับพวงมาลัย

        “โอ๊ยยย!!! เจ็บก็เจ็บ! ฝั่งขวาพี่! เลี้ยวขวา! รถจะตกคูน้ำแล้ว!”

“เฮ้ย!!!” นนท์หักพวงมาลัยหลบกะทันหัน รถหมุนสไลด์ไปตามถนนเปียกก่อนจะกลับมาตรงทางได้ นนท์เหงื่อแตกพล่านยิ่งกว่าคน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ