บทที่ 74 74

“สงสารกันเถอะนะ หรือพี่อยากเห็นวิวตายจริงๆ อย่าตอกย้ำกันอีกเลย วิวเจ็บมามากพอแล้ว ฮือๆ” สองมือทุบตีเมื่อโดนชายหนุ่มรวบตัวเข้าไปกอดแน่น “ฮึก พี่จิณณ์...วิวน่ะ ไม่อยากอยู่บนโลกใบนี้แล้วนะ วิวเหนื่อย”

“พูดบ้าอะไรน่ะวิว !” ชายหนุ่มตะคอกใส่เมื่อเธอพูดอะไรบ้าๆ ออกมา

“ให้วิวทนอยู่กับคนอย่างพี่ วิว...คงตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ