บทที่ 112 ปล่อยวาง

“ครับคุณพ่อ เสียดายที่ผมไม่ได้ถ่ายรูปน้องรุ้งมา” ภวัตพูดอย่างเสียดายที่ไม่ได้ถ่ายรูปหญิงสาวมาให้ย่าเขาดูถึงแม้สุรชัยจะเคยเห็นหลานสาวเพราะตอนนั้นเขาก็ถูกชะตาเอ็นดูเพื่อนของปัญชรี ภวัตก็ขอตัวไปหาคุณย่าเพื่อรายงานเรื่องของทอรุ้งให้ท่านฟัง

“เราจะได้เจอหนูรุ้งที่งานวันเกิดคุณหญิงพิมพามั้ยคะคุณ” คุณเนตราถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ