บทที่ 114 เข้าใจผิด

“เดี๋ยวผมมาครับคุณฟอง.” ปัณประคองเพลินพิศมาหยุดหน้าโต้ะทำงานของวิจิตรา

“จ๋าหิ้วกระเป๋าให้เพลินหน่อยครับ.” ปัณบอกจ๋าอย่างอ่อนโยนหากเขาไปส่งเพลินพิศเดี๋ยวแม่ตัวดีก็จะคิดมากอีกสู้ไปด้วยกันเลยดีกว่าไม่อยากปวดหัว

“ค่ะ..” จ๋าลุกขึ้นรับกระเป๋าถือของเพลินพิศมาจากปัณที่ยิ้มให้และเดินตามไปจนถึงรถตู้หรูคันใหญ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ