บทที่ 147 หิวกระหาย

มือบางจิกที่นอนแน่นจนข้อนิ้วเกร็งบิดกายเร่าด้วยความเสียวซ่านเกร็งสะโพกกลมกลึงขมิบบุปผางามตอดรัดปลายลิ้นยามจ้วงลึกจนสุดโคนลิ้นแล้วดูดแรงๆจนร่างบางผวากระตุกกรีดร้องออกมาเสียงดัง

“อ๊ะะ อื้อ มะ ไม่ กรี๊ดดด..”

“แผล่บ แผล่บ แผล่บบ”

ลิ้นร้อนปาดเลียกลืนกินน้ำผึ้งแสนหวานจนหมดก่อนร่างสูงเหยียดกายแกร่งขึ้นมาปร...