บทที่ 17 แอบชอบคนมีเจ้าของ

“พิงมาเถอะครับจะได้ไม่เมื่อย” มือหนาดึงสายบังเหียนข้างหนึ่งอีกข้างก็รั้งเอวคอดไว้จะว่าเขาฉวยโอกาสก็ว่าได้ อธิชนม์นึกโกรธตัวเองนี่เขาเป็นอะไรไปถึงไปชอบคนมีเจ้าของ จึงคลายมือออก

มือหนากระตุกสายบังเหียนให้เจ้าเวหาวิ่งเยาะไปตามทางเรื่อยจนบ้านหลังเล็กที่เห็นไกลๆใหญ่ขึ้นเรื่อยๆและตอนนี้เจ้าม้าตัวใหญ่ก็...