บทที่ 18 คนเหงา

“สวัสดีจ้ะยัยรุ้ง แม่บอกว่าแกมาทำงานที่สวนผึ้งแล้วทำไมไม่โทรหาพี่ล่ะ และตอนนี้อยู่ไหนล่ะ” ปานประดับถามน้องสาวยืดยาว

“พี่ปานขา ใจเย็นๆสิคะรุ้งตอบไม่ทันแล้วเนี่ย.” ทอรุ้งยิ้มกับโทรศัพท์เมื่อพี่สาวรัวคำถามใส่เธอ

“งั้นว่ามา.”

“รุ้งมาทำงานที่ไร่ภูหมอกค่ะ ว่าจะโทรหาพี่ปานอยู่พอดีค่ะ”

“มากี่วันล่ะ จะแวะมาน...