บทที่ 38 เสนอตัวช่วย

“เหนื่อยมั้ยครับ” ชนม์ถามไปแล้วส่งรูปตุ๊กตาถือหัวใจไว้ส่งให้เธอแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่คนเดียวแต่ไม่พ้นสายตาของเพื่อนรักทั้งสองที่มองเขาตอนเผลอ

“นายชนม์มันยิ้มอะไรวะชาร์ลี.” ปัณถามเพื่อนเสียงดังเพราะเสียงเพลงก็ดัง

“ก็ คงจะดีใจที่ใครบางคนโสดละมั้ง หึหึๆๆ.” ชาร์ลีพูดแล้วหัวเราะหึๆๆ

“จริงอ่ะ ไม่มั้งฉันยัง ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ