บทที่ 72 อาการหนัก

"อื้ออ."

“My God” ชนม์อุทานออกมาแต่ไม่ปล่อยมือเหมือนมันติดกาวเขาดึงออกมาได้ก่อนจะตัดใจหยิบผ้าขนหนูมาห่อร่างบางที่เปียกโชกด้วยน้ำเช็ดตัวให้เธอแล้วอุ้มร่างเปลือยไปนอนบนเตียงดึงผ้าห่มมาคลุมร่างบางแล้วถอนหายใจเสียงดัง

“ฉันหนักกว่าแกอีกไอ้ปัณ เฮ้อ.” ชนม์หาชุดนอนของเธอไม่เจอมีแต่กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดจึง...