บทที่ 83 ฟ้าฝนเป็นใจ

ทอรุ้งเงยหน้ามองชนม์แล้วฟ้าแลบเสียงฟ้าร้องดังขึ้นอีกทำให้เธอสะดุ้งผวาโถมตัวไปกอดร่างสูงที่ใส่แต่เสื้อคลุมตัวเดียวที่หยิบมาคลุมร่างเปลือยของเขาแสงฟ้าแลบทำให้เธอเห็นตัวของชนม์จนชายหนุ่มเกือบหงายหลังแล้วเขาก็กอดเธอไว้

“ไม่ๆ พี่ชนม์อย่าเพิ่งไปนะคะ” สาวกำพร้าไร้พ่อแม่ให้ความอบอุ่นเวลาฝนตกฟ้าร้องหรือผิดหว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ