บทที่ 96 ไม่รักคือไม่รัก

“รุ้งเอาของไปเก็บก่อนนะคะ” เสียงหวานพูดเบาๆชนม์ก็ยอมปล่อยตัวเธอให้เอากระเป๋าเป้ใบย่อมขึ้นไปเก็บแล้วค่อยลงมาหาของกินเพราะตอนนี้พยาธิในท้องของเธอร้องครวญครางหาอาหารแล้ว

ชนม์มองตามหลังผู้หญิงที่เขารักไปจนลับตาก่อนจะเดินไปที่บาร์หาน้ำเย็นดื่มเพราะป้าทองไม่อยู่ผ่านไปสิบนาทีทอรุ้งก็เดินลงบันไดมาเห็นชนม์ยั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ