บทที่ 3 ตอนที่ 2 จูบเก่งไหม
ตอนที่ 2 จูบเก่งไหม
"ทำไมนั่งกันสองคนล่ะ เพื่อนไม่มาเหรอ"
"ไม่ครับ" พายุชะเง้อหน้าตอบ คลี่ยิ้มกว้างมองตาไม่กะพริบ
"เป็นปะเนี่ย อยู่ด้วยกันสองคน"
"พี่เป็นไหมล่ะ ?" กัปตันสวนกลับนิ่ง
"เป็นอะไร เป็นโสดอะเป็น นายเป็นไหม"
"..." กัปตันหรี่ตามองส่วนเว้าโค้งของคนด้านข้างนิ่งก่อนจะเบือนหน้าหนี แสร้งมองทางอื่นแทนมองเศษผ้าน้อยชิ้นที่ปกปิดบนร่างกายหญิงสาวด้านข้าง
"ผมสองคนยังโสดนะ พี่สนคนไหน" พายุถือแก้วเหล้าเดินมานั่งขนาบข้างที่ว่างข้างพี่โซดาไฟ
"สนเพื่อนนายได้ไหม ดูท่าจะรำคาญพี่.."
"ไอ้กัปตันมันก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่ค่อยชอบความวุ่นวาย"
โซดาเท้าคางมองพายุที่พูดถึงอีกคนให้ฟังด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปเอียงคอสบตาเจ้าของชื่อกัปตันพร้อมกับเอ่ย..
"ชอบนะ.."
"หึ.." กัปตันเป็นต้องแค่นหัวเราะมองไปทางอื่น ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินล้วงกระเป๋ากางเกงตรงไปยังห้องน้ำ
มันคงไม่มากเกินไปที่ปฏิเสธด้วยการเดินหนี เพราะถ้าให้เขาพูดแสกหน้า กลัวว่ารุ่นพี่สุดฮ็อตจะหน้าแหกหนีกลับโต๊ะไม่ทัน แบบนั้นคงมองหน้ากันไม่ติดยาว
"มีแฟนยัง" โซดายิ้มกริ่มถามพายุที่นั่งสบตากันไม่กะพริบ
"โสดสนิท"
"กัปตันก็ด้วยใช่ไหม"
"..." พายุแทบไปไม่เป็น ทั้งที่นั่งสบตากันอยู่แต่เธอดันถามถึงไอ้กัปตัน
"ฝากบอกกัปตัน เดี๋ยวพี่มาใหม่"
"อ่า..ครับ" พายุพยักหน้างง ๆ
นอกจากเขาจะแห้วแล้ว ไอ้กัปตันก็ยังไม่ชายตามอง ทำไมนะทำไม ทำไมต้องสนใจคนที่ไม่หันมองกันด้วยไม่เข้าใจเลย
โซดายิ้มกริ่มเดินกลับโต๊ะมานั่งข้างน้ำตาล ทันทีที่สองสาวอยู่ด้วยกันความเป็นเสือก็เริ่มเฉิดฉาย
"กูอยากได้" น้ำตาลกระซิบกระซาบ
"ไม่เล่นด้วยเลยนี่นะ.."
"เออ เงียบ ๆ แบบนี้ต้องเยดุแน่ ๆ"
"..เกินไป" สำหรับเธอน่ะเกินไป เต็มที่ก็ให้ได้แค่ล้วงแค่จับ ช่วยกันใช้มือแค่นั้นพอ เรื่องสอดใส่ยังไม่คาดหวังและยังไม่อยากเสียความบริสุทธิ์ให้ใคร
"ไม่เกินค่ะ มึงเชื่อไหมล่ะใหญ่พอตัวเลย"
"นิ้วโป้งก็ยาวใหญ่ดี สวยด้วย.." ตอบกลับหน้าตาเฉย ก่อนจะรีบหันไปชงเหล้าแล้วถือแก้วเหล้าไปนั่งข้างกัปตันต่อ
"ล้างมือยัง.."
"ถ้ายังเดี๋ยวพาไปล้าง" แซวกัปตันที่นั่งถือแก้วเหล้าหันมองเธอตาไม่กะพริบ
"กลับโต๊ะ..ไป" ชายหนุ่มเอ่ยไล่หญิงสาวที่แสดงออกชัดเจนว่าหิวเหยื่อให้กลับโต๊ะของตัวเองไป นอกจากเขาจะไม่ใช่คนใจดีแล้ว เขาก็ไม่อยากพูดจาทำร้ายใคร แต่ดูจากการแต่งตัววางตัวคงผ่านมาเยอะ ไม่ใช่ทางเขาแน่นอน
..ไอ้ยุพูดว่าใคร ๆ ก็อยากได้เธอ แน่นอนคนนั้นไม่ใช่เขา ไม่มีทางเป็นไปได้เลยด้วยซ้ำ
"คุยกันหน่อย.."
"จะชวนผมไปต่อที่ไหน ?"
"กัปตันอยากไปที่ไหน.." เท้าคางถามหนุ่มหล่อด้านข้าง วางมือลงบนเคาน์เตอร์เคลื่อนไปลูบไล้หลังมือเขาแผ่วเบา คล้ายว่าเป็นการเชื้อชวน
"..." ตาคมกริบหรี่มองมือเรียวสวยที่เอื้อมมาลูบมาไล้นิ่ง
"พูดสิ แค่นายพูดพี่จะจับมือนายออกไปตอนนี้เลย"
"ร่าน.." กัปตันตอบกลับเสียงเรียบ สบตาไม่กะพริบ มองปฏิกิริยาคนตรงหน้าที่ชะงักนิ่งไป
คงจะทั้งเหวอและตกใจที่เขาพูดคำนั้น แต่ถ้าไม่พูดเลยก็คงมาอ่อยมาอ้อนไม่หยุดหย่อน สำหรับเขาแล้วผู้หญิงแบบนี้ไม่มีค่าอะไรเลย ให้ฟรีก็ไม่เอา ไม่อยากแม้แต่จะทำความรู้จักด้วยซ้ำ
ถ้าอยากให้ตัวเองเป็นจุดสนใจควรวางตัวดี ๆ ไม่ใช่เข้าหาผู้ชายแล้วใช้สายตาท่าทางเชื้อชวนไปทำเรื่องอย่างว่าแบบนี้
โซดาเหวอไปชั่วครู่ก่อนจะดึงความมั่นใจให้กลับมาเต็มร้อยพลางคิดว่า 'ยิ่งยากก็ยิ่งอยากได้!' เอาสิ
"ปากดี..จัง"
"..."
"ปากแบบนี้จะจูบเก่งไหม จะเก่งเหมือนตอนด่าหรือเปล่า"
"..."
"ชอบนะ..ยิ่งยากก็ยิ่งท้าทาย"
"..."
"นายตรงสเปคพี่ทุกอย่างเลยนะ เสียดายที่เป็นน้อง"
"..." คนถูกพูดเรื่องอายุขมวดคิ้วไม่เข้าใจ
"แต่ไม่เป็นไร นายจะเป็นข้อยกเว้น"
"กลับไป"
"กลับก็ได้ เดี๋ยวมาใหม่"
"ไม่ต้องมา"
"มาสิ ใจอยู่นี่" โซดาว่าแล้วถือวิสาสะลูบไล้หน้าอกคนด้านข้าง ง่าย ๆ ก็ลวนลามทางอ้อมนั่นแหละ
"เฮ้อ!" กัปตันถอนหายใจเสียงดัง หันมองหญิงสาวที่เดินห่างออกไปแล้วส่ายหน้ารัว
ใครชอบก็ชอบ เขาคงไม่ใช่และไม่ชอบ..
เวลาล่วงเลยจนดึกดื่น..
"อีโซดา ถ้าคืนนี้น้องไม่เล่นด้วยแยกย้ายแล้วนะ"
"มึงไปหาคนอื่นเลย กูจะลองเต๊าะดูก่อน"
"ความพยายามอะเนอะ"
"ความหล่อกูไม่ติด ติดแค่อายุ"
"ลองดูก่อน ยังไงมาเล่าด้วย"
"เล่าทำไม ถ้ากูบอกงานดีเดี๋ยวมึงก็อยากได้ขึ้นมาอีก"
"กูว่ากูคงไม่ไหว จากที่มึงเล่าว่าด่ามึงร่านหน้านิ่ง ๆ ขอบายค่ะ หน้าแหกแตกเป็นเสี่ยงไม่ไหวจะปั้นกลับ"
"ยิ่งยากก็ยิ่งอยากได้.."
"ตรรกะอะไรของมึง ด่าขนาดนี้ไม่จี๊ดหน่อยเหรอ"
"จี๊ดอยู่ แต่มองใกล้ ๆ โคตรหล่อกูให้อภัย"
"แพ้ภัยความหล่อ"
"..หล่อมากนะ ผิวดีมากด้วย"
"หล่อแต่ปากจัดขนาดนี้กูขอลา มึงจะเต๊าะก็สู้ ๆ" น้ำตาลชูสองนิ้วหัวเราะให้กำลังใจเพื่อนรักที่ยืนกรานจะลองหยอดต่อ
"ถ้าไม่ได้เรื่องนี่จดลงแบล็กลิสต์เลย" โซดาพูดพลางกัดริมฝีปากหันมองแผ่นหลังกัปตันที่ยังนั่งดื่มอยู่กับเพื่อนเงียบ ๆ
จนเมื่อคนสองคนยืนคุยกันเหมือนจะแยกย้ายเธอก็รีบเสนอหน้าเดินตามเขาไป จนไปหยุดอยู่หน้าห้องน้ำชาย..
กัปตันที่เข้าไปทำธุระส่วนตัวเดินออกมาเป็นต้องขมวดคิ้วมองหญิงสาวที่ยืนกางแขนดักหน้า เขาก้าวขาไปด้านข้างหวังจะหลบหลีกผู้หญิงคนนี้ แล้วก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเธอโอบ รั้งท้ายทอยเขย่งเท้าขึ้นมาหมายจะกดจูบที่ปาก
ทำมือที่อยู่ข้างลำตัวยกขึ้นดันใบหน้าสวยออกอัตโนมัติ
"ทำบ้าอะไร"
"จูบไง จะกลับแล้วไม่ใช่เหรอ"
"เป็นผู้หญิงยังไงวะ ?"
"เมาอะ.."
"..บ้า" กัปตันดันรุ่นพี่ออกห่างจากลำตัว รีบสาวเท้าเดินไปด้านหน้า กึ่งเดินกึ่งหันมองด้วยความหวาดระแวง
บ้าหรือเปล่าวะ เมาแล้วอยากจะจูบใครเขาก็มาจูบ สติยังดีอยู่ไหม ? ไม่มีใครเตือนบ้างหรือไงที่ทำตัวแบบนี้
