บทที่ 32 ความพันผูก (3)

"แล้วปาป๊าของหนูล่ะจ๊ะ"

"ให้ปาป๊านอนด้วยค่ะ นะคะคุณอา นอนกับลลินและปาป๊านะคะ"

ความไร้เดียงสาจึงออดอ้อนออกมาแบบนั้น ตามประสาเด็กที่ต้องการความอบอุ่น ในขณะที่ดากานดาลำบากใจเหลือ แสน หากแต่ก็สงสารร่างในอ้อมกอดที่ยังสะอื้นออกมาไม่หยุด

"ถ้ากานดานอนที่นี่ แล้วน้องธามล่ะคะ"

"ก็คงต้องเอามานอนเบียดกันที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ