บทที่ 47 ความเจ็บของคนที่เป็นได้แค่ส่วนเกิน (2)

"อย่าทำใสซื่อหน่อยเลยกานดา ถ้าพี่ไม่ไปหาลูกที่โรงเรียน ก็คงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับแก!"

".....!"

"เธอเสี้ยมให้พ่อลูกทะเลาะกันใช่มั้ย เธอทำให้ปราชญ์ถึงกับลงมือตีลูก นี่เขาหลงเธอหัวปักหัวปำขนาดนั้นเลยเหรอ!"

"พี่ลินเข้าใจผิด กานดาไม่..."

"อย่ามาแก้ตัวด้วยท่าทีแอ๊บแบ๊วใส่พี่นะ เด็กไม่มีทางพูดโกหกได้...