บทที่ 64 พ่อของลูก (4)

เสียงกระซิบเพื่อจงใจให้ได้ยินกันสองคนดังอยู่ข้างหลัง อธิปไม่แม้แต่จะหันไปมอง เขาเดินอ้อมรถไปยังฝั่งคนขับเมื่อรู้สึกโกรธเพื่อนจนเกินกว่าจะคุยกันได้ในวันนี้

"กูรู้ว่ามึงโกรธ แต่กูไม่ได้ตั้งใจจริงๆ"

'มันยังจะมีหน้ามาพูดว่าไม่ตั้งใจเหรอ'

อธิปขบริมฝีปาก นับหนึ่งถึงสิบในใจไม่ให้ขาดสติมากไปกว่านี้ เขาท้...