บทที่ 54 กลมกลิ้ง

“กลมกลิ้ง!” ผมอุทานด้วยน้ำเสียงเครือเจือความตื่นเต้น

“คุณสองบอกว่าแทนลืมไว้ที่เพนต์เฮาส์ เธอรอให้แทนกลับไปเอาทุกวันก็ไม่เห็นแทนไปสักที ก็เลยเอามาฝากไว้ที่นี่เผื่อว่าแทนจะแวะกลับมาบ้าน” เสียงบอกเล่าของพี่บัวตอนที่ยื่นกล่องนี้มาให้ดังก้องเข้ามาในโสตประสาทของผมอีกครั้ง

“บ้าน!” ชัดเจนแน่แล้วว่าเฮียสอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ