บทที่ 55 แผนใหม่มุกเดิม

แต่ความสุขของเด็กคนหนึ่งมันช่างแสนสั้นเสียเหลือเกิน พอเฮียสองเริ่มเข้ามหาวิทยาลัยก็ห่างไกลพวกเราไปทุกที จากที่เคยมาหาเกือบทุกวันก็หายไปเป็นสัปดาห์ เป็นเดือน และหลายเดือน จนกระทั่งถึงวันที่ผมต้องไปอยู่กับครอบครัวใหม่ที่ฝรั่งเศส

ผมจากไปทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีโอกาสร่ำลา ตอนนั้นเด็กกำพร้าอย่างผมไม่รู้ว่าฝรั...