บทที่ 85 และรุ่มร้อน

“ไม่ได้นะครับ” เฮียสองขยับนั่งหลังตรงด้วยท่าทางเป็นงานเป็นการขึ้นมาทันที ดูท่าหากพี่ชายไม่ยอม คงได้เห็นดีกันแน่

“โอ๊ย! เฮียสอง เกินไปจริง ๆ เฮียหนึ่งแค่ล้อเล่นหรอกน่า ขี้หวง” เฮียสามหัวเราะชอบใจใหญ่กับอาการของพี่ชายคนรอง ผมเองก็ชอบใจเช่นกัน

“ขอบคุณนะครับเฮียหนึ่ง แต่ผมขอไปช่วยงานเฮียสองที่โรงแรมได...