บทที่ 105 เจ้าแผนการ

ผมนั่งเรียนอย่างไม่เป็นสุข เพราะจิตใจถูกก่อกวนด้วยป้ายชื่อหน้าห้องคนไข้ห้องนั้น

“เป็นอะไรวะโปรด กูเห็นมึงเหม่อตั้งแต่เช้าละ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?” จนสมชายจับสังเกตได้ถึงความไม่สบายใจของผม

“อ้อ ไม่มีอะไรมึง กูแค่คาใจเรื่องที่โรงพยาบาลนิดหน่อย”

“เรื่องคนไข้ห้องนั้นเหรอ?”

เออ สมชายมันอัจฉริยะจริงคร...