บทที่ 21 ปาฏิหาริย์รัก

“คุณปานเทพ!”

ผมผวาขึ้นมากลางอากาศ ไขว่คว้าหาคนที่ฝันถึง แต่ก็ไร้ร่างของใครนอกจากตัวเอง

ผมคงแค่ฝันไป มันไม่มีอะไร

ผมกวาดสายตาฝ่าความมืดเพื่อมองหาโรมัน มันควรจะนอนอยู่ข้าง ๆ ผม เพราะพักอยู่ห้องเดียวกัน ส่วนแก้วใสพักกับพี่ปีสี่อยู่ห้องข้าง ๆ

แต่บนเตียงก็ไร้เงาของโรมันเช่นกัน

แถมยัง…

มันไม่ใช่ห้อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ