บทที่ 35 แต่ผมเด็กเฮีย

อ๋อ… ผมพอจะนึกออกแล้วละครับ ผู้ชายคนนี้เป็นหนึ่งในสามของคนที่นั่งอยู่โต๊ะใกล้ ๆ ที่จ้องมองผมตั้งแต่ผมก้าวเข้ามาในบาร์

ผมเลื่อนมือขึ้นคลำกระเป๋ากางเกง หวังว่าจะเจอโทรศัพท์มือถือ แต่เจ้ากรรม มันกลับว่างเปล่า สงสัยคงร่วงอยู่บนโซฟา ตอนที่คลอเคลียกับคุณปานเทพ

“คุณเข้าใจผิดแล้วละครับ นั่นแฟนผม” ผมพยายาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ